نگاهی به رویدادی علمی که در اسفند ۱۴۰۲ با محوریت همگرایی علوم و فناوری‌های نوین در حوزه غدد و متابولیسم برگزار شد

چهارمین کنگره همگرایی در علوم غدد و متابولیسم، یکی از رویدادهای علمی پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم بود که ۱۶ تا ۱۸ اسفند ۱۴۰۲ برگزار شد. این کنگره با تمرکز بر مفهوم «همگرایی» تلاش داشت زمینه‌ای برای ارتباط میان حوزه‌های مختلف علمی، پژوهشی و بالینی در علوم غدد و متابولیسم فراهم کند.

اهمیت این رویکرد از آنجا ناشی می‌شود که بسیاری از چالش‌های امروز حوزه سلامت، به‌ویژه بیماری‌های مزمن و پیچیده‌ای مانند دیابت و اختلالات متابولیک، تنها از طریق یک رشته یا یک تخصص قابل حل نیستند و نیازمند همکاری میان علوم پایه، پزشکی، فناوری و سایر حوزه‌های مرتبط هستند.

دکتر باقر لاریجانی

دکتر باقر لاریجانی، رئیس کنگره همگرایی در علوم غدد، در این رویداد بر اهمیت گردآوری و ارتباط میان حوزه‌های مختلف علمی تأکید داشت. در این نگاه، همگرایی می‌تواند به پیوند دانش‌های مختلف و تبدیل دستاوردهای علمی به راهکارهایی برای تشخیص، کنترل و ارائه خدمات بهتر به بیماران کمک کند.

یکی از ویژگی‌های اصلی این کنگره، توجه به ارتباط میان حوزه‌های گوناگون علمی بود؛ حوزه‌هایی که هر یک می‌توانند بخشی از مسیر شناخت، پیشگیری، تشخیص یا درمان بیماری‌های غدد و متابولیک را تکمیل کنند.

پزشکی فردمحور، بیوسنسورها، میکروبیوم، متابولومیکس و ژنومیکس، سلول‌درمانی، پزشکی بازساختی، ژنتیک و مدل‌سازی از جمله حوزه‌هایی بودند که در چارچوب مفهوم همگرایی مورد توجه قرار گرفتند. ارتباط میان این حوزه‌ها می‌تواند زمینه را برای شکل‌گیری رویکردهای دقیق‌تر و شخصی‌سازی‌شده در سلامت فراهم کند.

از این منظر، هدف همگرایی صرفاً کنار هم قرار دادن رشته‌های مختلف نیست؛ بلکه ایجاد ارتباط میان دانش‌ها و استفاده از ظرفیت‌های مشترک آنها برای پاسخ به مسائل واقعی سلامت است.

برخی از حوزه‌های مورد توجه

چهارمین کنگره همگرایی را می‌توان بخشی از مسیر شکل‌گیری و توسعه گفتمان «همگرایی در علوم غدد و متابولیسم» دانست؛ رویکردی که در سال‌های بعد نیز در کنگره‌های بعدی ادامه پیدا کرد و موضوعاتی مانند فناوری‌های نوین، پزشکی شخصی و استفاده از داده و هوش مصنوعی را بیش از پیش مورد توجه قرار داد.